మొదటి టపా

ఏమిటో,అప్పుడెప్పుడో ఒక తెలుగు హీరో ఏక కాలం లో 18 సినిమాలు సైన్ చేసాడు కదా, ఆ ఖ్యాతి విని ఆయన గారి మొదటి సినిమా కి వెళ్ళినంత ఉత్సాహం గా ఇక్కడకి రావడం అయితే వచ్చేసా...కానీ ఏమి రాయాలో తెలియట్లేదు..వా..........నన్ను ఎందుకు అలా భయపెడుతున్నారు..మా నాన్నగారికి చెప్తా మీ అందరి పని

అయినా సరే,సంకట మోచన హనుమాన్ ని,విఘ్నాధిపతి వినాయకుడిని తలచుని మొదలెట్టెస్తున్నాను మరి.

మేము చిన్నప్పటినుండీ నాన్నగారి ఉద్యోగ రీత్యా రాష్ట్రం లో వివిధ ప్రాంతాలు తిరిగాము.నాన్నగారి సొంతూరు అనబడే ఊళ్ళో కూడా లంకంత మండువా ఇల్లు ఉంది కానీ దాంట్లో ఎవరూ ఉండరు.ఈ అలుసుతో మా శ్రీవారు నన్ను మీకు ఒక ఊరు అంటూ లేదు అంటూ ఏడిపించేవారు.పళ్ళు నూరుకున్నా కాని ఏమీ చేయలేక ఊరుకునే దానిని,అమాయకురాలిని కదా.

కానీ ఎప్పటికయినా మా ఆయన ఊరుని తిట్టాలి అనే కసి మాత్రం అలా సచిన్ రికార్డుల లాగ పెరుగుతోందే తప్ప తరగట్లేదు.కాని కొన్ని రోజులకి వెతకబోయే తీగ కాలికి దొరికిందన్నమాట.లేదా కాగల కార్యం...ఈ సామెత అయినా ఓకే.కరక్ట్ ది వాడేసుకోండే,చూసి.నేను ఎంత మంచి దాన్నో చూసారా,మీకు ఆప్షన్స్ కూడా ఇచ్చాను సామెతలలో ఏది కావాలంటే అది వాడుకోవడానికి.ఈ మంచితనాన్నే మా వారు అలుసు గా తీసుకున్నారండీ.ఇంతకీ విషయం లోకి వస్తే,ఒక దివ్యమయిన ముహుర్తాన నేను నా అమోఘ తెలివితేటలతో మా వారితో పాటు వారి జిల్ల ప్రజలందరినీ తిట్టించాను.అదేలాగో తెలుసుకోవాలనుందా...అయితే నా బ్లాగు చూస్తూనే ఉండండి మరి.